vertrek

Na lange vele en moeilijke afscheidstoestanden (tsjiepen enzo :)) waren we eindelijk vertrokken naar Australië. Supervroeg opgestaan om nog eens alle bagage te checken en te wegen. Alles was denk ik mee, ook de belgische chocolade, speculoospasta en speculooskoeken voor de familie in Australië. We hebben niet alles mee gekregen, 8 kilo was net iets te veel ;) Het inchecken in Zaventem ging heel vlot (leve het online inchecken) en we waren op weg naar Londen Heathrow. Hiervoor was ik wel wat nerveus aangezien het een immense luchthaven is, maar gelukkig moesten we onze baggage niet opnieuw ophalen en inchecken. oef! Bij Brussel Airlines was het nog het typische kleine vliegtuigje. Bijlange niet zo luxueus als de volgende vliegtuigen.

 

De vlucht verliep snel en we waren niet gecrasht (weeral geen Lost avontuur). In de wc's op Heathrow ben ik de actrice Emma Thompson tegen gekomen. Ik was dus zeker in Engeland en had al direct mijn eerste ster gezien. Al vond ik het net iets te belachelijk om dat mevrouwtje te vragen voor een foto in de wc's van Heathrow na een urenlange vlucht. Toen we verder gingen mochten we direct ons mooiste Engels boven halen om de weg te vinden. Blijkbaar moesten we een lift nemen om een trein te nemen. Een trein in een vlieghaven begot. Ik snapte er niks van. Eerst hadden we al de foute lift genomen, maar uiteindelijk kwamen we toe waar we moesten zijn. En je moet daar dus echt werkelijk een trein nemen aangezien het zo immens is.

Toen we wouden inchecken bij Qatar Airways bleek er een probleem te zijn met ons visum voor Australië. We hadden de juiste papieren gegeven, maar die man kon ons niet vinden in het systeem. Lekker stressen dus. We hadden nog zo een 15 minuten om in te checken en werden doorverwezen naar een andere balie door een nors kijkende man. Gelukkig hebben ze ons daar goed geholpen. Al verstonden ze blijkbaar niet echt iets van de papieren die we hadden uitgeprint. Gelukkig waren we zo goed voorbereid en hadden we zelfs ons recuutje van de visums meegenomen en gekopiërd. Ze belden naar Australië en de persoon aan de andere kant van de wereld zei dat alles in orde was en dat we idd mochten doorvliegen en dat we welkom waren op dat grote eiland. We waren nog net op tijd met inchecken en konden ons eindelijk neerploffen in het grootste vliegtuig waar ik ooit mee had gevlogen. Lekker genoeg ruimte, heel vriendelijke bediening, lekker eten, een tvtje met gratis series, films, nieuws, spelletjes en vluchtinformatie. Als er iemand ooit nog ver vliegt, boek dan zeker bij Qatar Airways. De vlucht verliep heel vlot met het filmpje ivm met facebook en spelletje tussenin. Het eten was pikant, maar heerlijk. Al heb ik de wrap niet willen opeten aangezien dit hallal was. Ik heb me te laat de bedenking gemaakt dat de kip wss ook hallal was. Dit ga ik dus zeker eens moeten vragen bij het terugkeren naar ons kleine Belgenlandje. De uren vlogen voorbij en in no time kwamen we in Qatar toe. Met een busje gingen we naar de vlieghal voor mensen die overstappen naar een volgend vliegtuig. Daar moesten we zelf niet opnieuw inchecken dus konden we op ons gemakje een grote pepsi drinken. Coca cola of iets wat met die maatschappij te maken heeft is blijkbaar uit den boze. Er liepen ook massas mannen rond in zo sjeikpakkies. Een apparte ervaring:) Op dat moment denk je dat je idd nog niks van de wereld hebt gezien. Het volgende vliegtuig was nog groter en nog sjieker. We kregen een zakje met qatarkousen in en een dingetje voor je ogen te bedekken bij het slapen. Geen idee hoe dat noemt. Ik slaap door alles dus heb dat ook niet nodig :p. Alles was weer tiptop in orde en de vlucht was weer heerlijk relaxen en af en toe eens pitten. Al zat er wel een man naast ons die soms wat rare geluiden maakten. Geen idee wat ie had, maar op den duur kreeg ik al schrik voor een heerlijk tbctje. 3 uur voor we landen konden we Australië al zien met een heerlijke zonsondergang op de achtergrond. Veel eilandjes in het water en prachtige wolkformaties.

 

Het landen verliep ook weer heel vlot en dan konden we lekker stressen voor de Australische douane. We hebben gewoon alles aangegeven wat we konden bedenken. Het heerlijke eten, medicatie, trekkersschoenen. We moesten eerst ons paspoort laten controleren door vriendelijk dametje. Die stelde ons een paar vragen zoals waarom ik het deeltje met drugs en zo had aangekruist. Na een vlugge uitleg over de medicatie en zo mochten we verder en wenste ze ons een prettig verblijf. Vongens mij probeerden de Australiërs ons dan schrik aan te jagen met een afbeelding van de grootste krokodil ooit gevonden. Hierna vroeg een man ons nog een paar vragen over wat we mee hadden. Probeer maar eens deftig uit te leggen wat speculoospasta is als die mensen speculoos niet kennen. Alles in orde een stempeltje op het papier en we konden onze bagage halen. We moesten zelf niet voorbij de scanner en de snuffelhonden. We kwamen direct al in de aankomsthal waar we een enthousiaste tante Elwyn zagen die ons begroette met een dikke knuffel. In de garage was het nog even zoeken achter haar auto. Die stond gewoon een verdiep hoger en we dachten al dat ie gestolen was. Eindelijk kwamen we aan haar huisje. We mochten een kamer kiezen, vlug douchen en dan eindelijk dat bed induiken. Zalig!

eerste vlugge blogberichtje

Vlug even een eerste berichtje op mijn blog. We hebben een fantastische week gehad met heel veel nieuwe ervaringen. We hebben de heleweek bij tnate Elwyn gespendeerd en ze heeft ons massas veel plekjes in Melbourne getoond. Daarom veel te weinig tijd gehad om mijn blog te onderhouden. Daarna hebben we het weekend bij Jason en mijn nicht Annelies doorgebracht en zijn naar Phillip sland geweest. Daar komen er pinguins aan land komen om terug te keren naar hun jongen die ze daar achterlaten om eten te zoeken in de zee. En gisteren zijn we naar een strand geweest. De namen zijn gewoon te raar om te onthouden :p Eerst moesten we een lange wandeling afleggen langs een pad en dan kwamen we uit op een soort van baai met veel rotsen. We hebben er prachtige en soms ook wel wat rare zeewezentjes gezien. We hebben er net een drie uur lange rit op zitten naar mijn nicht Rannee. Haar zoon heeft een lekkere vegetarische maaltijd gekookt en nu moeten we vlug vlug naar Glenda (wildlife shelter) vertrekken voor het donker wordt. Daar heb ik de hele week geen internet dus de rest van deze week en de foto's zullen later volgen. Hehe eindelijk beginnen aan de werkelijke stage. En de papegaaien maken hier massas lawaai dus dat beloofd. Oh en supergoed weer! Ik ben benieuwd!!