beyond the black stump

We werden zoals elke ochtend weer gewekt door duizend schreeuwende cockees. Deze keer was holliday ook van de partij hoog op het dak. Ik heb het dan maar allemaal eens gefilmd om jullie een voorbeeldje te geven over hoe we wakker worden. Alles ging weeral zijn gewone gangetje. Ik nam wiebo sochtends op zijn dagelijkse wandeling en Wyanda deed de kleine skippies. Soms gaat Bart mee en soms ga ik mee. Bart en ik doen ook altijd de wombat kooi in de ochtend. Dat is echt een smerig boeltje na een nachtje. Wombats zien namelijk niet zo goed en die schijten gewoon overal. Wiebo heeft wel een wc gedeelte. Hij heeft een soort van konijnenkot als zijn bed en zijn wc is het gedeelte dat afgesloten is. Alleen heeft wiebo soms de vervelende gewoonte van op zijn rug in zijn wc te gaan liggen. Man stinken dat hij op een ochtend deed. Soms riekt hij heel erg zoet, maar nu stonk hij gewoon naar kak. Glenda besloot dan maar om hem een badje te geven voor hij ging wandelen. Super cute zag hij eruit en hij rook weer lekker na zijn badje.

wombatkooi

Bart kuist de wombatkooi uit

Wiebo in bad

Wiebo in zijn badje

ik en Wiebo

schattige Wiebo

Wiebo op de dam

ik en Wiebo

Voor de rest hebben we ook nog vele vuurtjes gestookt. Bart begint een echte pyromaan te worden. De oude gumleaves worden gewoon verbrand en dat brand supersnel en superhard dus moeten we wel altijd opletten dat we niet zelf nen bushfire starten. Een weekje geleden hebben we alle bladeren rond de property samen moeten raken (hels jobke) en die mochten we nu ook in de fik steken. De vuurtjes zijn alsens ook heel handig om je savonds aan te verwarmen, aangezien het soms echt wel koud kan worden en het regende ook wel wat deze week. De vogels genieten alsens superhard van de regen en het is supergrappig om ze dan te zien. Ze doen letterlijk alles na wat je dan doet. Bill de vriend van Michael kwam ons ook een bezoekje brengen deze week. Hij is bang van gravvel road, maar had de rit naar Glenda gelukkig overleefd. Bill en Michael hebben ook een wildlife shelter, maar niet zo groot als Glendas en niet met kangoeroes. Het was dus een unieke ervaring voor hem om met de kleine skippies te wandelen en hij genoot er echt van. Hij had nog een zalige lunch, waar we ook absoluut van genoten hebben. Hij hielp voor de rest ook nog mee met vuurtjes stoken en met the guts samen te raken. Voor een vuurtje te starten heb je namelijk wat krantenpapier nodig en gedroogde bladeren en dat is wat Glenda de guts noemt. Bill had ook nog een poo maker mee :p Het is een soort buis waar je krantenpapier, zaagsel, stro, kak,… . in steekt en daar kan je een log mee maken die uren kan branden. Dit ging Barts job worden :p Zijn ander jobke met het betegelen had ie alvast afgewerkt en Glenda was eel content met zijn werk. Goed om te weten dat hij dat allemaal kan ;) Glenda had ook zijn talenten met de barbie ontdekt. We hadden eindelijk de barbie uitgekuist toen Rannee en Ronnie de barbie hadden gebruikt voor Wyandas dinner party en nu konden we daar nog altijd van profiteren. Er lagen nog altijd beschimmelde sossiesen in de barbie die Ron niet wou kuisen dus we waren supercontent dat die eindelijk weg waren. Nu kon Bart een paar avonden per week de barbie gebruiken voor groentjes enzo.

Dutchie

Twinky

the poomachiene

mooi betegeld

Voor de rest van de week moesten we ook nog Sunnys poot elke dag verzorgen. Het was best een moeilijke klus. De verdoving werkte niet altijd even goed en Sunny bleef niet stil liggen en schopte en probeerde recht te geraken. De poot zag er wel goed uit en we hadden er goede hoop in. We zagen ook haar kleintje bewegen in de pouch en Glenda denkt dat hij het kleintje van Cooper is. Ze heeft het chopper genoemd en omdat hij het kleintje is van Cooper is Wyanda dan de grootmoeder :p We probeerden nog een foto te trekken van het kleintje, maar Sunny liet het jammer genoeg niet. Mss nog wat later J

Sunny

Toen we nog eens het gras gingen knippen zagen we dat een deel met de grasmaaier was gemaaid. Soms zagen we daar een echidna en we hoopten zo hard dat hij het overleefd had. Op het einde van het knippen riep Bart me plots en zag ik de echidna dood in het gras :( Het enige positieve was dat zijn hoofd in stukken was en niet zijn onderlijf en dat hij dus een snelle dood was gestorven. Maar ik voelde me zo gefrustreerd en teleurgesteld over het hele gedoe. Ik vroeg aan Wyanda of we het hadden kunnen redden door de eigenaar te verwittigen, maar dat kon die man toch niks schelen. Hij schiet zelf kangoeroes van zijn domein dus een echidna betekent niks voor hem. Ze zijn ook gemeen tegen rosellas. Een week ervoor hadden we een rosella gered. het beestje kon amper vliegen en Glenda zei dat het supermager was en als het de volgende dag niet meer leefde, dat het vergiftigd was. De volgende dag was het beestje jammer genoeg idd dood en was het dus ook vergiftigd. Gewoon omdat ze wat zaden pikken van een property. Echt die mensen moesten zich schamen!! Ik denk niet dat ik het ooit zal begrijpen. Dus dat was het voor die week. De lange 10 dagen waren voorbij en we konden eindelijk nog eens proberen uitslapen.

de echidna :(

little Amigo

squirlglider

skippies aant vechten

zot beest

dutje doen

Ruben die zijn flesje niet wil loslaten

De week startte met al weer een rescue. Deze keer met een debiele possum :p Hij was in een vogelnestkast gekropen en had tijdens zijn poging gemerkt dat zijn kont toch net ietsje te groot is en dat hij dus jammer genoeg vast zat. Wyanda en Sam gingen hem halen uit de boom en brachten hem terug naar de shelter met nestkast en al. Sam vroeg Bart om sex lube uit zijn auto te halen. Ik weet niet wat Sam met sex lube in zijn auto doet, maar ik denk niet dat ik het wil weten. :p Sam probeerde de sex lube tussen de possum en het hout te krijgen en na wat wringen en wiebelen kon de possum worden bevrijd. Het beestje was natuurlijk enorm bang en we staken hem direct in een kleine kooi met een handdoek over. Het arme beest bleef gewoon de hele tijd in dezelfde houding zitten. Aangezien het gestresseerd was en niet echt at of dronk besloot Glenda om de possum nog even te houden tot het gekalmeerd was. Waarschijnlijk konden we de volgende dag of een beetje later de possum al weer vrijlaten, aangezien hij niet echt gewond was.

De hippiehops van de skippies gingen ook deze week weeral hungewone gangetje. De kleintjes zijn zo schattig en exploreren steeds meer en meer. Rosie en Eva zijn misses double trouble. De beste vriendinnetjes leven in hun eigen wereldje en gaan er soms vandoor om het bos beter te verkennen. Aan de gevaren denken ze niet en luisteren doen ze dan ook niet. Gelukkig komen ze altijd terug J Junior doet ook nog altijd zijn typische ding, namelijk krabben aan de grond en neerliggen :p Waardoor wij hem telkens moeten dragen voor een stukje tot ie het einde va de wandeling haalt. Tommy is beter, maar op het einde van de wandeling is hij ook altijd best wel moe. De twee jongens zijn dus de sooky lalas. Maar Glenda zegt dat de kleine jongens de grootste sooks zijn en later de grootste mannetjes worden. Ik vraag me af ze zo groot als Arnold kunnen worden want die is huge. Arnold lijkt wel op the terminator en zou elk moment i'll be back kunnen zeggen. Tommy was ook weer zo cute op het einde van de wandeling. Hij kwam vragen om een knuffel en heeft de hele tijd liggen zuigen op mijn pull in mijn armen. Zijn oogjes passen ook zo bij hem. Het is net of hij de hele tijd wallen onder zijn ogen heeft en elk moment in slaap zou kunnen vallen. Wiebo is ook aan het veranderen en het exploreren. We hebben zelfs al een kleine routine. We gaan eerst op ons plekje zitten, dicht bij het plakkaat slow down, zodat ie rustig wakker kan worden. Dan eet ie een beetje komt op de schoot, valt aan :p en dan beginnen we de wandeling naar de dam. Soms klimt ie op de dam en in het begin was ik daar een beetje bang voor. Wombats lopen namelijk gewoon in een rechte lijn door zonder echt na te denken dus had ik schrik dat hij misschien wel eens blind in de dam zou kunnen lopen en die is toch wel zo een 7 meter diep. Daarna keren we om op dezelfde weg en doet ie soms een plas achter een bosje struiken. Meneer houdt van zijn privacy :p En dan gaan we naar Wiebos tree. Hij weet maar al te goed waar die boom is en rent er altijd dolgelukkig naar toe. Dit is ook zijn speelplekje en hij klimt soms ook op de boom om wat schors te eten. Hij moet alles leren eten zoals gras, schors, aarde, … . Ook moet hij buiten leren graven. Tot nu toe wou hij dat alleen maar doen in zijn yard en natuurlijk moet hij het ook leren buiten zijn yard voor als hij later wordt vrijgelaten. En hij heeft al een eerste poging achter de rug J Was ik effe trots :p Heb er natuurlijk ook een foto van getrokken:p

Rosie

Clammy

Eva

Tommy

Junior

Clammy en Junior

Tommy

Clammy

Rosie en Eva

Wiebo

Wiebos gegraaf

Wiebo en Wiebos boom

Wiebo

Deze week was Ron (de man van Glenda) ergens aan het graven rond een oud gekkenhuis. Jammer genoeg moesten er bomen geveld worden en gelukkig voor de vogels moesten er bomen geveld worden :p De cockees en de galahs hebben al in tijden geen gumnuts gehad en de boom die geveld werd hing vol met gumnuts. Wyanda en ik gingen ze vlug ophalen zodat de vogels een waar eetfestijn konden hebben. We propten de jute zo vol als we konden en gelukkig was Darren (de zoon van Glenda) zo vriendelijk om ook zijn auto vol te laten stoppen met gumnuts. Volgens mij hebben we toch bijna die hele boom kunnen meenemen. Gelukkig haalde Glendas jute de terugweg ook met die zware lading en konden we de gumnuts aan de vogels geven. Voor dat jobke moet je toch altijd met twee zijn of met drie. Clive is de vriendelijk sprekende cockee, maar is toch niet zo vriendelijk als je in zijn buurt komt of zijn kooi probeert uit te kuisen. Een persoon om ze om te kopen met biscuits of ze af te leiden en nog een persoon om terwijl de kooi uit te kuisen, gumnuts in de kooi te plaatsen, … . Bonny valt best wel mee, maar Clive is de absolute terreur. De twee galahs zijn ook best nog oké, al probeerden ze deze keer Gendas haar uit te trekken :p en De twee homo cockees zijn ook best wel moeilijk. Een van de twee is best wel lief en kan je soms aaien, maar de andere is al even gemeen als Clive. Soms bijt hij zelf de vriendelijke als je die aan het aaien bent. De twee galahs bij de gay cockees zijn ook oke behalve eentje, die is een hielenbijter. En mango is gewoon een schatje en sunshine is te bang dus die hun kooi is een makkie. Al die vogels hebben nare dingen meegemaakt dus het is niet echt raar dat ze niet dol zijn op mensen. Een cockee heeft een verdraaide poot en een van de galahs heeft ook een verdraaide poot. Arme drommeltjes, maar bij Glenda zitten ze alsens veel beter en gaan ze gelukkig oud worden met gumnuts :D Ze hebben letterlijk de ganse dag zitten smullen van die gumnuts.

Wyanda en de jute vol met gumnuts

’s Avonds was het tijd om de” domme” possum vrij te laten. We hebben het gat van de vogelnestbox vergroot zodat hij er niet nog eens in vast zou geraken. We brachten de possum terug naar de tuin en de boom waar hij in gevonden was. Ze had een massas dikke oude hond en twee andere schatten van honden. Bart moest met een ladder in de boom kruipen en het nestkastje terug vast boren in de boom met lange dikke schroeven. Het duurde even, maar na veel gedoe hing het vast en konden we de possum vrijlaten. Typisch voor een “domme” possum ging hij niet de boom in, maar rende hij langs de boom de donker in :p Hij zal zijn nieuwe slaapplaats vast wel vinden. Tijdens het terug rijden zagen we een slang op de weg. Het was best donker dus zagen we niet of hij nog leefde of niet. Bewegen deed ie alsens niet toen we uit de auto stapten. Wyanda pakte het voorzichtig op met een schop en het arme beest was idd dood. Zijn ingewanden hingen eruit.

Bart die het kastje vastmaakt

red bellied snake

Toen de wilde roos op het terrein kwamen en we ze eten hadden gegeven zagen we dat er iets mis was met Sunnys hand. Nadat we wat beter keken leek het of haar hand er gewoon nog wat aan bengelde. Glenda verdoofde haar direct en legde haar in de yard met de grotere skippies. Ze is wss vastgeraakt in een val met draad en heeft zich kunnen bevrijden met de nare wond als gevolg. Francis (een dierenarts die ons soms helpt) kwam naar Sunny kijken terwijl we de possum vrijlieten en zei dat er gelukkig geen maden inzaten, maar dat de wonde tot op het bot was en dat de hand ging moeten geamputeerd worden. Glenda ging de volgende dag met Sunny naar de dierenarts en liet de hand amputeren. Gelukkig konden ze de rest van de arm redden, maar als de wonde niet mooi genas gingen ze de ganse arm toch nog moeten amputeren. We moeten het verband elke dag verversen en de wonde mooi houden. Sunny heeft een kleine joey dus dat kan best wel moeilijk worden. We mogen haar niet te sterk verdoven, want we zouden de joey kunnen doden en de joey zou verslaafd kunnen worden. We waren al blij dat de joey niet meer vast hing aan de tepel en dat het dus de operatie kon overleven. Vingers kruisen en hopen maar dat de wond geneest en dat Sunny zich een beetje gedraagt en niet tegen de omheining aan crasht omdat ze terug in het bos wil gaan.

Sunnys hand

Wyanda wou speciaal gras en dandelions halen voor Sunny. Zieke kangoeroes eten namelijk massa’s dandelion, dus zou het Sunny wel blij maken als ze er wat had. Wyanda wist een plek tussen de pine trees waar ze vroeger dat soort gras ging halen en waar er veel dandelions waren. Tien we toekwamen zagen we dat die plek gewoon vol was met onkruid en blackberries. Niks gevonden L Dan maar op naar een andere plek. Jammer genoeg het zelfde verhaal. Niks gevonden dus behalve een paar kleine plekjes dandelion die we uit graafden met een schop. Toen we terug reden zag Wyanda een plek met gras dat er nog tamelijk goed uit zag. Het was niet het speciale gras, maar we konden toch niet met lege handen thuis komen. De grond was kurkdroog en keihard. Zo hard had ik het nog nooit gezien. Het was bijna onmogelijk om het gras daaruit te krijgen. Bart gebruikte al zijn macht en graafde jammer genoeg het gras er niet uit, maar brak de schop :p Vanaf nu noemt Glenda hem niet meer Bart maar Bart the wrecker :p You broke my best shovel! Dat is wat ze zei. We waren al half weg onze tien dagen, nog vijf dagen te gaan J